آخرین مطالب


آیا می دانید ؟؟؟؟(ویژه محرم)

1 - به دستور عمرسعد ده نفر برای اسب راندن بر پشت وسینه امام حسین علیه السلام داوطلب شدند؟ 
2 -
ده نفری که اسب بر امام حسین (ع) راندند همه ولدالزنا بودند؟ 
3 -
تعداد سرهای بریده شده در کربلا 78 سر بود؟ 
4 -
امام حسین علیه السلام سرزمین کربلا را خریده، سپس به اهالی آنجا بخشیدند؟ 
5 -
یزید به ولید نامه نوشت‏یا از حسین بیعت بگیر، یا گردنش را بزن؟ 
6 -
بعد از شهادت امام حسین علیه السلام آسمان خون بارید؟ 
7 -
بعد از شهادت امام حسین علیه السلام از زیر هر سنگی خون می‏جوشید؟ 
8 -
در یک روز 600 نامه برای حضرت نوشتند که آقا بیا؟ 
9 -
ابن زیاد 1000 سواره و 500 پیاده برای دستگیری مسلم بن عقیل فرستاد؟ 
10 -
بعد از آنکه حارث سر برادر بزرگتر دو طفلان مسلم را برید و او را در شط فرات انداخت، بدن روی آب منتظر برادر کوچکتر بود تا آنکه یکدیگر را در آغوش گرفته وبه زیر آب رفتند؟ 
11 -
مسلم بن عقیل 27 روز قبل از شهادتش به امام حسین علیه السلام نامه نوشت که یابن رسول الله 80 هزار نفر از اهل کوفه با تو بیعت کردند پس بشتاب به سوی ما؟ 
12 -
سر امام حسین علیه السلام در صد و بیست محل سخن گفت؟ 
13 -
حضرت فاطمه زهرا علیها السلام در مجالس و محافلی که به نام امام حسین علیه السلام منعقد می‏شود شرکت می‏کنند؟ 
14 -
تشکیل و برگزاری مجالس و محافل روضه خوانی به نام ائمه علیهم السلام بویژه امام حسین علیه السلام چه فوائدی در بر دارد؟ 
15 -
امام حسین علیه السلام را به خاطر عداوت با پدرش امیرالمؤمنین علیه السلام شهید کردند؟ 
16 -
خداوند متعال عوض شهادت امام حسین علیه السلام 
-
امامت را در نسل ذریه‏اش نهاد؟ 
-
تربت او را شفای هر بیماری نمود؟ 
-
هر دعائی در حرم او شود مستجاب می‏گردد؟ 
-
روزهایی که زائر او به زیارتش می‏رود - چه رفت، وچه برگشت - جزء روزهای عمرش حساب نمی‏شود؟ 
17 -
خاک کربلا معطر است؟ 
18 -
در کربلا قبل از امام حسین علیه السلام دویست نبی ودویست وصی نبی ودویست‏سبط نبی به شهادت رسیده‏اند؟ 
19 -
اگر امام زمان علیه السلام ظهور فرماید نوادگان قاتلان امام حسین علیه السلام را به خاطر عمل پدرانشان می‏کشد؟ 
20 -
امام حسین علیه السلام مکان اصحابش را قبل از شهادت به آنها نشان داد؟ 
21 -
اصحاب امام حسین علیه السلام برای شهید شدن با یکدیگر مسابقه می‏دادند؟ 
22 -
زیارت امام حسین علیه السلام، در سال برای اغنیا دو بار و برای فقرا یکبار، واجب است؟ 
23 -
امام حسین علیه السلام در شیرخوارگی مطالعه لوح محفوظ می‏نمود؟ 
24 -
امام حسین علیه السلام در شش ماهگی متولد شده است؟ 
25 -
امام حسین علیه السلام بعد از تولد تسبیح و تهلیل و تمجید خدا می‏نمود؟ 
26 -
نامگذاری امام حسین علیه السلام توسط خدا بوده است؟ 
27 -
امام حسین علیه السلام بعد از تولد، شفاعت‏یکی از ملائکه مقربین به نام صلصائیل نمود؟ 
28 -
امام حسین علیه السلام بعد از تولد، شفاعت فطرس (یکی از ملائکه حمله عرش) نمود؟ 
29 -
فطرس افتخار می‏نمود که آزاد شده حسین علیه السلام است؟ 
30 -
اولین عزاداری برای امام حسین علیه السلام توسط خدا انجام شد؟ 
31 -
امیرالمؤمنین علیه السلام به سعد بن ابی وقاص فرمود: در خانه تو بز بچه‏ای است که فرزند مرا می‏کشد و آن روز عمر بن سعد چهاردست و پا راه می‏رفت؟


ضرب المثل های قرآنی

از محبت خارها گل می شود

ادْفَعْ بِالَّتی هِی أَحْسَنُ السَّیئَةَ (مومنون/96

بدی را به بهترین راه و روش دفع کن (و پاسخ بدی را به نیکی ده)(ترجمه ایت الله مکارم

َقُولا لَهُ قَوْلاً لَینًا لَعَلَّهُ یتَذَکَّرُ أَوْ یخْشی (طه/44

اما به نرمی با او سخن بگویید؛ شاید متذکر شود، یا (از خدا) بترسد! (ترجمه ایت الله مکارم

اگر لالایی بلدی چرا خوابت نمی برد

أتَأْمُرُونَ النّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَکُمْ (بقره/44

ایا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خود را فراموش می کنید.(ترجمه استاد فولادوند

لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ (صف/2

چرا سخنی می گویید که عمل نمی کنید؟! (ترجمه ایت الله مکارم

انگشت تعجّب به دهان گرفتن

فَرَدُّوا ایدِیهُمْ فی أَفْواهِهِمْ (ابراهیم/9

از روی تعجب و استهزاء) دست بر دهان گرفتند. (ترجمه ایت الله مکارم

اگر شریک خوب بود خدا هم برای خودش شریک می گرفت

وَ لَمْ یکُنْ لَهُ شَریکٌ فِی الْمُلْکِ(اسرا/111

(و نه شریکی در حکومت دارد.(ترجمه ایت الله مکارم



هدف از قیام امام حسین(ع)

مقدمه

معاویه با آنکه می دانست امام حسین(علیه السلام) اگر فرصتی بیابد، علیه او قیام می کند و با اینکه او حتی گاهی امام(علیه السلام) را تهدید نیز می کرد، ولی از اقدام عملی بر ضد آن حضرت پرهیز داشت. پس از مرگ معاویه شرایط تغییر کرد؛ زیرا از سویی یزید به فسق و فجور و بی دینی شهرت یافته بود و از انجام هیچ گناهی حتی به صورت علنی پروا نمی کرد. او جوانی خام و بی تجربه بود و هیچ سابقه ای در اسلام نداشت. به همین دلیل، میان صحابه و فرزندان آنان نیز دارای امتیاز و مقبولیتی نبود.

از سوی دیگر گروه زیادی از مردم کوفه برای همراهی امام حسین(علیه السلام) اعلام آمادگی کرده بودند.امام(علیه السلام) زمینه را برای افشای چهره واقعی بنی امیه و یاری دین خدا، فراهم دید و با هدف احیای دین خداقیام و حرکت خویش را آغاز کرد. آن حضرت در مرحله نخست در صورت امکان در پی تشکیل حکومت اسلامی بود و در غیر این صورت، با شهادت خود و یارانش به تکلیف خود عمل می کرد. او در کلمات گوهر بارش، انگیزه های قیامخود را بیان فرموده است که آنها را ذکر می کنیم.

اول: افشای چهره واقعی بنی امیه

«وَ عَلَی الإسلام السَّلامُ إذْ بُلِیتِ الأُمَّةُ بِراعٍ مِثْلَ یزیدَ؛ زمانی که امت اسلامی گرفتار زمامداری مثل یزید شود، باید با اسلام خداحافظی کرد».

امام حسین(علیه السلام) در اینجا تصریح کرده که با وجود حکومتی که یزید در رأس آن است، دیگر امیدی به بقای دین خدا نمی رود. از کلام امام(علیه السلام) برداشت می شود که باید در برابر این خاندان فاسد قیام کرد، آن هم با افشای چهره واقعی آنها.

دوم: احیای سنت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)

امام حسین(علیه السلام) در نامه ای به جمعی از بزرگان بصره، هدف از قیام بر ضد حکومت یزید را احیای سنت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) بیان می فرماید:

«و أنا اَدْعُوکُمْ إلی کتابِ اللهِ و سُنَّةِ نَبِیهَِ9 فَإنَّ السُّنَّةَ قَدْ أمِیتَتْ؛ من شما را به کتاب خدا و سنت پیامبرش فرا می خوانم؛ چرا که (این گروه) سنت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) را از بین برده اند».

سوم: مبارزه با بدعت ها

امام(علیه السلام) در همان نامه ای که به بزرگان بصره نوشته بود، فرموده است:

«وَ اِنَّ البِدْعَةَ قَدْ اُحْییتْ؛ این گروه بدعت (در دین) را احیا کردند».

معاویه برای پیشبرد اهداف خویش و تحکیم پایه های مقام خود که سخت به آن علاقه داشت، در احکام اسلامی و دین هم بدعت هایی پدید آورد که مهم ترین آنها انحراف خلافت از مسیر صحیح خود و تبدیل آن به سلطنت استبدادی و موروثی به ویژه انتخاب فرزند آلوده و ناصالحش برای ولایتعهدی بود.

یکی دیگر از بدعت ها، چگونگی مصرف بیت المال بود؛ زیرا در دوران معاویه، بیت المال به عنوان ثروت شخصی او و دودمانش در آمد و کسی نمی توانست درباره بیت المال از او بازخواست کند. بدعت دیگر، جواز ازدواج با دو خواهر در یک زمان بود و صدها بدعت دیگر که شمارش همه آنها در این مقاله نمی گنجد.

چهارم: مبارزه با فساد آشکار

پنجم: احیای حدود الهی

ششم: مبارزه با اتلاف کنندگان اموال فقیران

امام حسین(علیه السلام) در مسیر کربلا، با فرزدق ملاقات می کند و از خلاف کاری های حاکمان شام و قیام برای نصرت دین خدا سخن می گوید و می فرماید:

«یا فَرَزْدَقُ إنَّ هوُلاءِ قومٌ لَزِمُوا طاعَةَ الشَّیطانِ، و تَرَکوُا طاعَةَ الرَّحْمانِ، و أظْهروُا الفسادَ فی الأرضِ، وَ أبْطِلُوا الحُدُودَ، وَ شَرِبُوا الخُمُورَ، وَ اسْتَأثَروُا فی أموالِ الْفُقَراءِ و المَساکینَ، وَ أنَا أولی مَنْ قام بِنُصرَةِ دین الله، وَإعزازِ شَرعِهِ، و الجَهادِ فی سَبیلِهِ لِتَکُونَ کَلِمَةُ اللهِ هِی العُلیا؛ ای فرزدق! اینان گروهی هستند که پیروی شیطان را پذیرفتند و اطاعت خدای رحمان را رها کردند و در زمین فساد را آشکارا ساختند، و حدود الهی را از میان بردند، و باده ها نوشیدند، و دارایی های فقیران و بیچارگان را ویژه خود ساختند، و من از هر کس به یاری دین خدا و سربلندی ایینش و جهاد در راهش سزاوارترم، تا ایین خدا پیروز و برتر باشد».

هفتم: عمل به حق و مبارزه با باطل

آن حضرت در خطبه ای دیگر که در مسیر کربلا در جمع لشکریان حرّ ایراد کرد، فرمود:

«ألاتَرَوْنَ إلی الحَقِّ لا یعْمَلُ به، و إلی الباطِلِ لا یتَناهی عنه لِیرْغَبَ المُؤمِنُ فی لِقاءِ رَبِّهِ حَقَّاً حَقّاً؛ ایا نمی بینید به حق عمل و از باطل جلوگیری نمی شود. در چنین شرایطی بر مؤمن لازم است که به دیدار پروردگارش راغب باشد».

امام(علیه السلام) با این کلمات هم هدف خویش را از قیام و حرکتش بیان می کند و هم آمادگی خویش را برای شهادت در راه مبارزه با باطل و احیای دین خدا اعلام می دارد.

هشتم: احیای حق

محدث معروف دینوری نقل کرده است: هنگامی که امام از بطن الرّمه حرکت کرد، با عبدالله بن مطیع که از عراق می آمد، مواجه شد. وی به امام(علیه السلام) عرض کرد: پدر و مادرم فدای تو ای پسر رسول خدا! چه چیز باعث شد که تو از حرم خدا و حرم جدّت بیرون بیایی؟ امام(علیه السلام) فرمود:

«إِنَّ أَهْلَ الکُوفَةِ کَتَبُوا إِلی یسْألُونَنِی أَن أقْدِمَ علیهم لما رَجَوْا مِن اِحْیاءِ مَعالِمِ الحَقِّ؛ مردم کوفه نامه نوشتند و از من خواستند که به سوی آنان بروم، بدان امید که (با قیام علیه بنی امیه) نشانه های حق زنده شود».

نهم: اصلاح امت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)

دهم: بر پایی امر به معروف و نهی از منکر

شاید بتوان صریح ترین و رساترین تعبیر امام(علیه السلام) در تبیین انگیزه اصلی قیامش را جمله ای دانست که در وصیت نامه آن حضرت به برادرش محمد حنفیه آمده است:

«وَ إِنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الإِصْلاح فی أمَّةِ جَدِّی، أرِیدُ أَن آمُرَ بالمعروفِ و أنهی عن المنکر؛ من فقط برای اصلاح در امت جدم به پا خاستم، می خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم».

حضرت سید الشهداء7 بعد از هلاکت معاویه، زمانی که از سوی والی مدینه به بیعت با یزید فراخوانده شد، به شدت برآشفت و آن را مردود شمرد و شبانگاه به سوی قبر پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) رفت و در نیایش با خداوند چنین عرضه داشت:

«اللّهُمَّ هذا قَبْرُ نَبیکَ محمد9 و أنَا ابْنُ بِنْتِ نَبیکَ و قَدْ حَضَرَنی من الأَمرِ ما قَد عَلِمْتَ، اللهم إِنی أحِبُّ المعروف و أنْکِرُ المُنْکِرَ؛ خداوندا! این قبر پیامبر تو محمد9 است و من هم فرزند دختر اویم. از آنچه برای من پیش آمده، تو آگاهی. خداوندا! من معروف را دوست دارم و از منکر بیزارم».

آن حضرت خطبه ای دیگر دارد که به گفته برخی علما، این خطبه در منا ایراد شده است. در این خطبه امام(علیهالسلام) ثمره امر به معروف و نهی از منکر را چنین بیان می فرماید:

«فَبَدَأَ اللهُ بالأمرِ بالمعروفِ و النَّهی عن المنکرِ فریضةً منه لِعِلْمِهِ بأَنّها إذا أُدّیتْ و أُقِیمَتْ استقامتٍ الفرائِضُ کُلُّها هَینُها و صَعْبُها و ذلک أنَّ الأمرَ بالمعروف و النَّهی عن المنکر دعاءٌ إلی الإسلام مع رَدِّ المظالِم و مُخالَفَةِ الظالم و قِسْمَةِ الْفَییءِ و الغنائم و أخْذِ الصدقاتِ من مواضِعها وَ وضْعِها فی حَقِّها؛ خدا از امر به معروف و نهی از منکر به عنوان تکلیف واجبی از سوی خود، آغاز کرده است؛ زیرا می دانست که اگر این دو فریضه ادا و برپا شود، همه فرایض از آسان و دشوار، برپا شوند و این از آن رو است که امر به معروف و نهی از منکر دعوت به اسلام است و توأم است با ردّ مظالم، مخالفت با ظالم، تقسیم بیت المال و غنایم، گرفتن زکات از جای خود و صرف آن در موردی که شایسته آن است».

یازدهم: مبارزه با کسانی که حرام خدا را حلال شمرده اند.

دوازدهم: مبارزه با پیمان شکنان

سیزدهم: مبارزه با ظلم و ستم

چهاردهم: مبارزه با مخالفان سنت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)

بر اساس نقل مورخان، آن گاه که حر مانع حرکت امام شد، امام(علیه السلام) نامه ای به بزرگان کوفه نوشت و تمام موارد چهارگانه را در این نامه بیان فرمود:

«فَقَدْ عَلِمْتُمْ أنَّ رَسُولَ اللهِ9 قد قال فی حَیاتِهِ، مَن رَای سُلْطاناً جائراً مُسْتَحِلَّا لِِحُرُمِ اللهِ...، ناکِثاً لِعَهْدِ اللهِ، مخالفاً لِسُنَّةِ اللهِ، یعْمَلُ فی عبادِ اللهِ بالإثْمِ وَ العُدْوانِ، ثُمَّ لم یغَیرْ بِفِعْلٍ و لا قولٍ، کان حَقیقاً علی اللهِ أنْ یدْخِلَهُ مَدْخَلَهُ؛ می دانید که پیامبر خدا9 در زمان حیاتش فرمود: هر کس سلطان ستمگری را ببیند که حرام خدا را حلال شمرده و پیمان خدا را شکسته، با سنت پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) مخالفت ورزیده و در میان بندگان خدا به ظلم و ستم رفتار کرده، ولی با او به مبارزه عملی و گفتاری برنخیزد، سزاوار است که خداوند او را به جایگاه آن سلطان ستمگر (جهنم) وارد کند».

حضرت سیدالشهداء7 با این سخنان ضمن یادآوری وظایف همه قشرهای مردم، خصوصاً بزرگان کوفه، عزمِ جزمِ خویش را برای اصلاح امور و مبارزه کامل با خودکامگان و ستمگران بنی امیه اعلام می دارد و این مبارزه را مشروط به حمایت آنها هم نمی کند.

پانزدهم: آشکارکردن نشانه های دین خدا

شانزدهم: مورد عمل قرار گرفتن احکام الهی

امام حسین(علیه السلام) در خطبه ای با صراحت هدف از تلاش و تکاپوی خویش را چنین بیان می کند:

«اللهم إِنَّکَ تَعْلَمُ إِنَّهُ لَمْ یکُنْ مِنَّا تَنافُساً فی سُلطانٍ، و لا التِماساً مِنْ فُضُولِ الحُطامِ، وَ لکِنْ لِنَرَی المَعالِمَ مِنْ دِینِکَ، و نُظْهِرَ الإصْلاحَ فی بِلادِکَ و یأمَنَ الْمَظْلوُمُونَ مِنْ عِبادِکَ، وَ یعْمَلَ بِفَرائِضِِکَ و سُنَّتِکَ وَ أحْکامِکَ؛ خداوندا! تو می دانی که آنچه از ما (در راه بسیج مردم) سر زده است، برای رقابت در امر زمامداری و یا به چنگ آوردن ثروت و مال نبوده، بلکههدف ما آن است که نشانه های دین تو را آشکار سازیم و اصلاح و درستی را در همه بلاد آشکار کنیم تا بندگان مظلومت آسوده باشند و به فرایض و سنت ها و احکامت عمل شود».

هفدهم: تشکیل حکومت اسلامی

آن حضرت در خطبه ای که پس از نماز عصر در جمع لشکریان حرّ خواند، فرمود:

«ایهَا النَّاسُ أنَا ابْنُ بِنْتِ رَسُولِ اللهِ9 و نَحْنُ أولی بِوِلایةِ هذِهِ الأمُورِ عَلَیکُمْ مِنْ هؤلاء المُدَّعِینَ ما لیسَ لَهُمْ؛ ای مردم! من فرزند دختر رسول خدایم و ما به ولایت این امور بر شما از این مدعیان دروغین سزاوارتریم».

امام(علیه السلام) همچنین در نامه ای که هنگام اعزام مسلم7 خطاب به او مرقوم می دارد، بار دیگر بر بسیج نیروها و آماده سازی مردم تأکید می ورزد. در این نامه می خوانیم:

«وَ ادْعُ النّاسَ إِلی طأعَتی، و اُخذُلْهُم عَنْ آل أبی سُفیانَ، فَإنْ رَایتَ الناسَ مُجْتَمِعینَ عَلی بَیعَتی فَعَجِّلْ لی بالخَبْرِ، حَتّی أعْمَلَ علی حَسَبِ ذلک إِن شاءَ اللهِ تعالی؛ (چون به کوفه رسیدی) مردم را به پیروی از من دعوت کن و آنان را از حمایت آل ابی سفیان بازدار. اگر مردم متّفقاً بیعت کردند، مرا با خبر ساز تا برابر آن عمل کنم».

پراکنده ساختن مردم از حمایت خاندان ابوسفیان و فراخوانی مردم به اطاعت امام و یکپارچه کردن آنان برای بیعت و همراهی، همه نشان از تهیه ساز وکارهای مناسب برای تشکیل حکومت دارد.

به هر حال، با توجه به شواهد تاریخی ـ که بخشی از آن گذشت ـ یکی از اهداف قیام سالار شهیدان، تشکیل حکومت اسلامی و در واقع بازگرداندن خلافت به جایگاه اصلی خویش بود تا در پناه، آن عدل و داد گسترش یابد و حق احیا و باطل و پلیدی نابود شود.

آنچه بیان داشتم، شاید تمام اهداف نباشد. از این رو، شایسته است که دیگر پژوهشگران هم به بررسی این موضوع بپردازند.

پی نوشت ها

. بحارالأنوار، ج44، ص326؛ فتوح ابن اعثم، ج5، ص27.

. تاریخ طبری، ج5، ص357؛ بحارالأنوار، ج44، ص340.

. پیام امیرمؤمنان، ج3، ص250.

. الغدیر، ج11، ص71 به بعد.

. تذکرة الخواص، ص217، 218؛ موسوعة کلمات الامام الحسین7، ص408.

. تاریخ طبری، ج5، ص404؛ بحارالأنوار، ج44، ص381.

. اخبار الطوال دینوری، ص245.

. فتوح ابن اعثم، ج5، ص21؛ بحارالانوار، ج44، ص329.

. بحارالانوار، ج44، ص328.

. فرهنگ جامع سخنان امام حسین، ص309.

. بحارالأنوار، ج44، ص381؛ مقتل الحسین، خوارزمی، ج1، ص234.

. تحف العقول، ص239؛ بحار، ج97، ص79.

. فتوح ابن اعثم، ج5، ص78.

. مقتل الحسین خوارزمی، ج1، ص196؛ فتوح ابن اعثم، ج5، ص31.